Friday, March 29, 2013

Das Assoziationsexperiment

Das Assoziationsxperiment wurde im frühen 20. Jahrhundert von C.G. Jung entwickelt und benutzt und ist ein historischer Annäherungsversuch der Komplexe der Seele:
Es besteht aus einer Reihe von Reizwörtern, die vom Therapeuten zum Analysanten abgelesen werden kann

Der Analysant muss so schnell wie möglich zu jedem Reizwort mit dem ersten Assoziationswort, an die er spontan denkt, antworten. Während des Experiments werden auch die physikalischen Reaktionen des Analysanten beobachtet. Danach folgt eine Pause und die Reizwörter werden durch den Therapeuten wiederholt und der Analysant muss sich an seine ursprünglichen Antworten erinnern. Der Patient informiert am Schluss des Asoziationsexperiments den Therapeuten  über seine Gefühle während des Experiments, über was  ihn getroffen/gerührt/beeindruckt hat etc...
Die Hinweise auf einen Komplex können eine verspätete Antwort (oder keine Antwort) zu einem Reizwort, Wiederholungen des Reizwortes, Wiederholungen eines Assoziationswortes, fehlende Vorratsspeicherung der ursprünglichen Antwort während der zweiten Lesung des Wortes sowie emotionalsbetonte Antworte sowie körperliche Reaktionen wie Lachen,Grimassen sein.
Nach einigen Tagen treffen der Therapeut und der Analysant wieder und der Analysant kommentiert ausführlicher seine Antworten, vor allem diejenigen,die einen Komplex "verbergen" könnten (z.B. Mutterkomplex, Vaterkomplex, Minderwertigkeitskomplex). 

Beispiele dafür sind die folgenden 25 Wörter aus dem ursprünglichen Assoziationsxperiment nach Jung (1908):

     Kopf
     grün
     Wasser
     singen
     Tod
     lange
     Schiff
     zahlen
     Fenster
     freundlich
     Tisch
     fragen
     Dorf
     Kälte
     tanzen
     See
     krank
     Stolz
     kochen
     Tinte
     schwimmen
     Reise
     blau
     Lampe
     sündigen



Saturday, March 23, 2013

Το πείραμα του λεκτικού συνειρμού (Assoziationsexperiment)

Το πείραμα του λεκτικού συνειρμού αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τον Κ. Γιουνγκ στις αρχές του 20ου αι. και αποτελεί μία ιστορική προσπάθεια προσέγγισης των συμπλεγμάτων της ανθρώπινης ψυχής:

Αποτελείται από μία σειρά λέξεων-ερεθισμάτων, οι οποίες διαβάζονται από τον θεραπευτή στο θεραπευόμενο. Ο θεραπευόμενος πρέπει να απαντήσει όσο πιό γρήγορα γίνεται σε κάθε λέξη που εκφωνείται με την πρώτη λέξη-συνειρμό πού σκέφτεται. Κατά τη διάρκεια του πειράματος παρακολουθούνται επίσης και οι σωματικές αντιδράσεις του θεραπευόμενου. Έπειτα ακολουθεί ένα διάλειμμα και μετά οι λέξεις επαναλαμβάνονται και ο θεραπευόμενος πρέπει να θυμηθεί τις αρχικές του απαντήσεις. Στο τέλος ο θεραπευόμενος δίνει πληροφορίες στον θεραπευτή για το πώς ένιωσε κατά τη διάρκεια του πειράματος, τι τού έκανε εντύπωση, τί τον δυσκόλεψε κ.τ.λ. 
Τα στοιχεία που δύνανται να θεωρηθούν ενδείξεις ενός  συμπλέγματος είναι μια αργοπορημένη απάντηση (ή καμία απάντηση) σε μια λέξη, επανάληψη της λέξης ερεθίσματος, επαναλήψεις μιας λέξης-συνειρμού, η μη συγκράτηση της λέξης-συνειρμού (αρχικής απάντησης) κατά τη δεύτερη ανάγνωση της λέξης-ερεθίσματος, ενδεχομένως οι συναισθηματικά τονισμένες απαντήσεις, καθώς και οι σωματικές αντιδράσεις π.χ. γέλιο, γκριμάτσες.

Μέτα από κάποιες ημέρες θεραπευτής και θεραπευόμενος συναντούνται και πάλι και ο θεραπευόμενος σχολιάζει αναλυτικότερα τις απαντήσεις του, και κυρίως αυτές που ενδεχομένως ''κρύβουν'' κάποιο σύμπλεγμα, π.χ. μητρικό, πατρικό, κατωτερότητας.

Ενδεικτικά αναφέρονται παρακάτω 25 λέξεις από το αρχικό πείραμα του λεκτικού συνειρμού κατά Γιουνγκ, να σημειωθεί ότι υπάρχουν διαφορετικές εκδόσεις ανάλογα την εποχή (1908, πηγή: Ψυχολογική Υπηρεσία Παν/μιακής Ψυχιατρικής Κλινικής Ζυρίχης):


  1. κεφάλι
  2. πράσινο
  3. νερό
  4. τραγουδάω
  5. θάνατος
  6. μακρύς
  7. πλοίο
  8. πληρώνω
  9. παράθυρο
  10. φιλικός
  11. τραπέζι
  12. ρωτάω
  13. χωριό
  14. κρύος
  15. χορεύω
  16. λίμνη
  17. άρρωστος
  18. περηφάνεια
  19. μαγειρεύω
  20. μελάνι
  21. κολυμπάω
  22. ταξίδι
  23. μπλε
  24. λάμπα
  25. αμαρτάνω

Wednesday, March 6, 2013

Darstellung des Selbst (gemäss C.G. Jung)- Ο Εαυτός κατά Carl Jung



Obiges Bild ist ein Versuch das psychοlogische Wesen gemäss der Analytischen Psychologie darzustellen.
-Schatten: die dunklen, unbewussten, unvereinbaren Teile unserer Persönlichkeit, die sich aber nah zum Bewusstsein befinden, "Gegenspieler von Persona"
-Persona: die "Maske", die wir im Alltag tragen, das normale Verhalten, das Sozialakzeptables, "Gegenspieler von Schatten"
-Kollektives Unbewusstes: allgemeine seelische Grundlage überpersönlicher Natur in jeder Person, deren Strukturelemente die Archetype sind
-Anima/-us: die weibliche Seite eines Mannes (z.B. Sensibilität)/ die männliche Seite einer Frau (z.B. Entschlossenheit)
-Archetype: Inhalte unbekanntes/unpersönliches Ursprungs mit mythologischem Charakter, die zum gesamten Meschheit gehören
-Komplexe: Gefühle, Vorstellungen und Erinnerungen um einen bestimmten Kern, die die Strukturelemente von unserem persönlichen Unbewussten sind

Η παραπάνω εικόνα αποτελεί μια προσπάθεια απεικόνισης της ψυχoλογικής οντότητας σύμφωνα με την Αναλυτική Ψυχολογία.
Σκιά: τα σκοτεινά, μη συνειδητά, ασύμβατα τμήματα της προσωπικότητάς μας που όμως είναι κοντά στο Συνειδητό​​, "η αντίπαλος της Persona"
Περσόνα:η «μάσκα» που φοράμε στην καθημερινή ζωή, η κανονική συμπεριφορά, το κοινωνικά αποδεκτό, "η αντίπαλος της Σκιάς"
Συλλογικό Ασυνείδητο: γενική ψυχολογική βάση υπερπροσωπικού χαρακτήρα σε κάθε πρόσωπο του οποίου τα δομικά στοιχεία είναι τα Αρχέτυπα
Άνιμα/Άνιμους: η θηλυκή πλευρά ενός άνδρα (π.χ. ευαισθησία) / η αρσενική πλευρά μιας γυναίκας (π.χ. αποφασιστικότητα)
Αρχέτυπα: περιεχόμενα άγνωστης / απρόσωπης προέλευσης με ένα μυθολογικό χαρακτήρα που ανήκουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα
Συμπλέγματα: αισθήματα, ιδέες και αναμνήσεις γύρω από ένα συγκεκριμένο πυρήνα, που είναι τα δομικά στοιχεία του προσωπικού μας Ασυνείδητου



Saturday, March 2, 2013

Der psychische Apparat (S.Freud) / το ψυχικό όργανο κατά Freud


(ΜΤΦ)
ABWEHRMECHANISMEN DES ICH (z.B. Verdrängung, Verleugnung): μηχανισμοί άμυνας του Εγώ (π.χ. απώθηση, άρνηση)
VERDRÄNGTES: απωθημένο
ES (bestehend aus Trieben, Affekten): Εκείνο (αποτ. από ορμές, αισθήματα)
ICH (bewusstes Denken): Εγώ (συνειδητή σκέψη)
ÜBERICH (bestehend aus Werten, Moral, Gewissen, Erziehung): Υπερεγώ (αποτ. από αξίες, ηθική, αίσθηση συνείδησης, ανατροφή)
BEWUSSTSEIN: Συνειδητό
UNBEWUSSTES: Ασυνείδητο